• dubbeldekker

Giro des Ardennes 2017

Start: vrijdag 12 mei, 12.69 uur, Sauna Diana, filiaal Spa(B)

SPA (B) - De elfde editie van de Giro des Ardennes is gisteren gewonnen door Nicolas Jalabert, die daarmee na jaren van twijfel eindelijk de eeuwige belofte inloste. Dat de tengere bonenstaak kon klimmen was algemeen bekend, maar een succesvolle greep naar het roze bleek vaak te veel gevraagd.
In 2008 kwam Jalabert al eens heel dichtbij. In de afsluitende vlakke slotrit wapperde hij en z'n roze trui destijds uit de kopgroep, waar een ontketend DiskoAnal met een verschroeiend tempo Boomen alsnog naar de eindzege katapulteerde.

Voor insiders kwam de machtsgreep van AntiClimax wellicht niet als een verrassing. Zonder de dwingende hand van TD Borgstedt werd er fors geïnvesteerd op de transfermarkt (Joppi, Vanmarcke & Fluglsang kwamen), met Garzelli werd een pseudo-kopman thuis gelaten en bovenal stond de gehele AC-formatie op vrijdag al om 11.00 gereed voor vertrek, een unicum in de lange GdA-historie.
Ook de concurrentie kwam goed beslagen ten ijs. Sauna Diana werd kort voor aanvang overmeesterd door het afhaken van titelverdediger Alwini Frigo. Bovendien gaven Valveevers en Janssen te kennen een stapje terug te willen doen, zij koersen vanaf heden in de veteranencompetitie. Met last-minute transfers van DeMarki, Garate & Schlager stond de zaak snel weer op de rit.
Verrassend genoeg had de koersdirectie echter een wildcard over voor de recent opgerichte bejaardenformatie Weekend Warriors. Naast de genoemde Diana-renners, stonden hierdoor ineens ook Pantoini en de oud-winnaars Bettini en Vandenbroucke aan het vertrek.

De openingsrit leverde direct al weer het typische GdA-geharrewar op. Een explosief mengsel van genegeerde stalorders, reglementsovertredingen en onvermogen van vele koplopers, leidde tot een aanvankelijke zege van de oude krijger Valveevers. Ondanks maar liefst 14 bezwaarschriften mocht de Dekhengst van Doesburg zijn etappezege uiteindelijk houden, al werden zijn andere voordelen geboekt op het B-peloton vanachter het groene pluche teniet gedaan. Hierdoor zag Pantoini al zijn in Streetview geïnvesteerde uren ook meteen uitbetaald worden in de paarse trui op vrijdag.
Het zette de verhoudingen voor aanvang van de bergrit naar de Rosier in elk geval op scherp. De favorieten leken wat onzeker en keken lange tijd de poes uit de boom. De vroege vluchters kregen hierdoor volop ruimte en al vroeg op de Rosier schudde Alejansso DeMarki zowel Pantoini als Fluglsang van zich af, om met maar liefst 5 minuten voorsprong op de vedetten de top te bereiken. Daarachter zette Horst Schlager met een felle demarage net na Andrimont het spel op de wagen. Fausto Joppi schoof soepel mee, maar voor Jalabert en Valveevers bleek deze versnelling te gortig. Op de top klopte Schlager zijn trainingsmaat met een overtuigende eindspurt.

Het routeboek beloofde voor zaterdag volop vuurwerk, te beginnen met een spetterende ochtend-ejaculatie op de Baraque de Michel. Vanzelfsprekend was het dan ook Janssen die het bal opende en Di Luca die direct volgde. Gebroederlijk reden ze elkaar de vernieling in tot duidelijk werd dat het gemiste bordje niet meer zou komen, waarna Jalabert van achteruit erop en erover ging. Schlager, Bettini en Joppi konden mee en al snel pakten ze dik een halve minuut op de achtervolgers. Halverwege de klim ging Joppi nog maar eens aan. Ver weg kwam-ie nooit, maar hard ging het wel. Bovendien stokte daarachter de samenwerking, waardoor Joppi een fraaie ritzege aftikte en uit de achergrond mannen als Valveevers en El Bulli de schade nog konden herstellen.
Even kregen de benen rust in het korte afrolmomentje naar Eupen, waarna de veldrit in het Monchauer Walt van start ging. Schlager voerde direct de snelheid op, waarna Jalabert en Bulli beurtelings vanuit zijn rug het mes trokken. Jalabert kwam los, maar zag zijn mede-vluchter Bettini al snel lek rijden. Daarachter voerde Boomen het tempo zo hard op dat hij los kwam van de groep. Jalabert kon hij niet meer achterhalen, maar goede zaken voor de lapjestrui deed hij wel. Schlager zat daarachter gevangen in een steekspel met louter tegenstanders, zag door Boomen het bos niet meer en gaf een kostbare minuut prijs.
De verschillen bleven echter miniem en de rit naar Hockai leverde dan ook een spervuur aan demarages op van kleppers die wel wat seconden tijdwinst wilden boeken. Edwini Bettini bleek over een tweede legbatterij te beschikken en knalde uiteindelijk hard weg, om maar liefst 25 seconden voor de groep te finishen. Een moedige poging van El Bulli om nog iets van zijn GdA te maken, resulteerde in een prachtige aanval onder het rode vod, maar kwam te laat om Bettini nog te bedreigen.

De wisselende weersvoorspellingen en een vrijgezellenfeestje in de plaatselijke karaoke-bar leidde tot enige verwarring over het zondag-programma. De top 4 van het klassement werkte op de Maquisard een tijdrit af, waarin geen enkel deelnemer het juiste parcours wist uit te rijden. Twee bergflanken verderop worstelde het peloton zich over de Stockeu, waarna Pantoini in de afzink naar Trois-Ponts de puntentrui dan eindelijk echt veilig stelde.
Na het optrekken van de ergste rook leek het eindklassement toch in een plooi te vallen. De onverdroten verzamelaar van podiumplaatsen Horst Schlager voegde een 3e plek toe aan zijn palmares. Fausto Joppi gaf een visitekaartje af bij Borgstedt, is deze 2e plek een voorbode voor het kopmanschap in 2016? En Nicolas Jalabert won dan eindelijk eens de Giro des Ardennes, uitgerekend door zijn slag te slaan in de minst steile bergetappe. Hangende de procedure wel te verstaan...

Truien 2017



 Marco Sagan (ACL)
 Nicolas Jalabert (ACL)
 Óscar Pereiro Saus (SDi)
 Marco Sagan (ACL)
 AntiClimax 2.0

Wat doet de concurrentie?

De Fooienpot

Back to Top