• dubbeldekker

Giro des Ardennes 2017

Start: vrijdag 12 mei, 12.69 uur, Sauna Diana, filiaal Spa(B)

Wat de weergoden betreft was de Giro des Ardennes 2013 nooit verreden, maar de 18 noeste matadoren die zich in Spa verzamelden, kenden geen twijfel. Sneeuw, ijs of storm kon hen niet deren, als het koers is, is het koers! Mensch en materiaal werden tot het uiterste gegeseld en de GdA ontaardde in een afvalrace waarin de DiskoAnals uiteindelijk het best bestand bleken tegen de barre omstandigheden...

Al in de proloog gaven de protégés van Edwini Bettini een helder visitekaartje af. Boomen greep overtuigend de winst, op slechts een luttele seconde gevolgd door zijn nieuwe ploeggenoot Saus. Met een derde plaats leek ook Ramoni Simeoni direct een morele slag uit te delen aan de andere klassementsrenners, een lezing die later helaas bijgesteld moest worden.

In de neutrale zone voorafgaand aan de eerste etappe naar Baraque de Michel legde de gestaag vallende sneeuw een pittoresk deken over het peloton. Wie dacht dat dit tot een gezonde eensgezindheid in het pak zou leiden, kon niet verder naast de waarheid zitten. Vanuit de start explodeerde de koers, links en recht schoten renners naar voren in de hoop een goede kopgroep te forceren. Valveevers was al snel solo weg, maar aangezien wijsheid met de jaren komt, liet hij zich wijselijk inlopen door de eerste achtervolgers: oud-winnaar op de Michel Arenzo Hamesso en de debutanten Tersteggio en Vandenbroucke.
Twee Farts en twee Disko’s vooruit derhalve, ideaal om direct een mokerslag aan AntiClimax uit te delen. Toch vond het kwartet elkaar maar lastig en omdat Garzelli het peloton de gehele beklimming een verschroeiend tempo oplegde, moest er voorin nog flink doorgereden worden. Valveevers bepaalde het tempo, wat ten koste ging van Hamesso en Tersteggio, maar belangrijker: ook van hemzelf. Hoewel de opstekende storm voorkwam dat Vandenbroucke ook maar enigszins wijs kon worden uit de koersinfo die in zijn oortje werd getetterd, wist hij toch op exacte het juiste punt een verschroeiende demarrage te plaatsen en direct het roze te grijpen. AntiClimax wist de schade nog te beperken tot onder de minuut.

De tweede etappe van Mont Rigi naar Ovivat was er op papier een voor de sprinters en dus was het voor de meeste ploegen vooral zaak om te pogen de Disko-trein te ontregelen. Juan Algerto Garate had het routeboek vooraf duidelijk bestudeerd en sloop vlak voor de lastige finale al slim vooruit. DiskoAnal beschouwde de Fartmedia-renner echter vooral als prima mikpunt en vlak voor de venijnige chicane bij Total Sourbrodt namen ze in slagorde de kop van het peloton in handen.
Glibberend van de voorkennis knalden ze als glijmiddel door de dubbele bocht, waarna in de laatste kilometer het tempo hoog houden volstond. Garate werd opgeraapt en Janssen bewees nog maar eens een perfecte lead-out te kunnen afleveren. Saus poefte simpel uit het wiel naar de zege en Boomen snoepte slim nog wat puntjes voor de neus van Di Luca weg.
Omdat enkele onverlaten het bord Ovivat van hun sokkel hadden getrokken (buurtbewoners zagen een avond eerder een zwart-witte Peugeot wegspuiten, red), onstond er na de aankomst enige onduidelijkheid. De koersdirectie zag zich genoodzaakt de tijdsverschillen in deze etappe ongedaan te maken, tot grote opluchting van Nessuno. De opgelopen minuut achterstand had niet allen zijn  klassement om zeep geholpen, maar ook dat van zijn kopmannen Garzelli en Jalabert.

Het pak mocht zich direct opmaken voor nog een sprintersbal in de rit van Baronheid naar Sart. Op een veel te drukke weg met een vervaarlijk dalingspercentage lag het gemiddelde ver boven de 50 met uitschieters in de 70. Voor het rancuneuze FartMedia was dit geen belemmering om plaaggeest Saus keer op keer in te sluiten, waardoor deze zelfs even de berm mocht kussen. Protesten bij de koersdirectie van deze notoire klager haalden vanzelfsprekend niets uit.
Belangrijker was ook het fantastische staaltje koersinzicht dat voormalig GdA-winnaar Alboutro Kontator tentoon spreidde. Op de achterhand bekeek hij hoofdschuddend de schermutselingen in de voorhoede. Maar vlak voordat de dalende weg overging in een oplopende strook naar de streep, trok hij ineens de gashendel open en knalde onhoudbaar op de grote plaat naar etappewinst. Di Luca maakte het succes voor FartMedia compleet, door Vandenbroucke te kloppen in de spurt om de tweede plaats.

Met “VDB” in roze en groen en Boomen in het paars, zette het peloton op zaterdag koers naar Lierneux, in de langste rit van deze GdA. Maar niet voordat Matti Schlock zijn eerste bergpunten oppikte. Waar de bezemwagen hem tot dan vooral ‘geparkeerd’ zag staan bergop, maakte hij nu verstandig gebruik van de parking op de Rosier om wat puntjes mee te sprokkelen.
De lastige pukkels richting Stoumont en de daar liggende tussensprint, maakte dat het peloton al snel weer volledig uit elkaar lag. Na de passage van Targnon kwamen acht man voorin tesamen, maar van eensgezindheid was geen sprake. Garate vergat te remmen, kwam daardoor per ongeluk op kop en riep ‘ga nou eens draaien’. Di Luca verdeelde zijn energie gelijkmatig over in één-na-laatste positie blijven en loze kreten over samenwerken naar voren gooien.
Burgego baalde als een stekker, maakte dan maar het tempo, maar liet zich ook ontvallen ‘zeker niet naar de streep te rijden met Janssen en Di Luca aan boord’. Hij wisselden kopwerk af met demarrages en bij de veertiende poging was het raak. Garate en Hamesso waren meteen mee en even later sloten ook Tersteggio en Saus aan. Bij de bonificatiesprint in Trou de Bra stuurde Garate echter in een typische Waals kuiltje in de weg, hij zag zijn droom een etappe te winnen door de opgelopen ‘snakebite’ in rook op gaan.
Het resterende kwartet stoempte onder aanvoering van Burgego keihard door over het belabberde wegdek. Het vieze vals plat in de finale kostte de toch al haperende Saus en ook Tersteggio uiteindelijk de kop, maar Hamesso wist toch weer naar Burgego terug te rijden, om zich vervolgens á la Pantoini in de het wiel van de AntiClimax-renner te nestelen. Met de ervaring van een eerder nipt verloren sprint in Lierneux op zak, wist Hamesso nu exact wat hem te doen stond. Hij versnelde op het juiste moment en zadelde Burgego op met de titels ‘morele winnaar van de etappe’ en ‘meest strijdlustige renner van de GdA 2013’.

Vanachter de pannenkoeken met ham konden de coureurs het hooggebergte al ruiken en in de volgende rit naar de top van de Wanne was het tijd voor de kopmannen om uit hun hok te komen. De korte, maar steile klim (13% max.) staat geen verstoppertje toe en eindelijk was het woord dan eens aan de AntiClimax-formatie. In de vlakke aanloop werd er rustig gecontroleerd en bij het opdraaien van de Wanne in Rochelinval was het direct bal.
Jalabert en Garzelli maakten zich al snel los. De kersverse kopmannen van FartMedia, Kontator en Frigo, probeerden Vandenbroucke de hete eikels uit het vuur te laten halen, maar konden zich zelf ook geen tijdverlies permitteren. Frigo deed al wel snel goede zaken voor de witte trui, toen Simeoni al vroeg op de klim moest passen. De focus lag echter op het roze en de kleine halve minuut die het trio moest toegeven, bleek zowel de Kont als Frigo later dit weekend een plek in het klassement te kosten. Op de top had Jalabert geen boodschap aan de bonificatie die Garzelli weer wat dichterbij VDB in het klassement kon brengen, hij deed simpel waar hij voor was gekomen: een bergetappe in de GdA oprapen.

Een moment van rust werd niemand gegund, wat direct stond de Koninginnerit van deze GdA op het programma met La Gleize en de Vecquée als scherprechters. Vanuit de start spoot Boomen er vandoor om een voorschot op het paars te nemen. Eeuwig zonde dat zijn camera niet naar achteren stond gericht, we hadden graag de grimas van Valveevers nog eens terug gezien, die na 10 kilometer aan Boomens elastiek te hebben gehangen, langzaam uit beeld wegwaaide.
AntiClimax en FartMedia grepen deze rit ten volste aan voor een frontale aanval op het roze van Vandenbroucke. Al in de vlakke aanloop regende het demarrages, die VDB door de absentie van Boomen allemaal fijn zelf mocht pareren. Ondanks zijn ongeschoren benen, weigerde hij echter te capituleren en zo draaiden de favorieten uiteindelijk gezamenlijk de Vecquéé op, de laatste kans om nog iets te forceren.
Kontator koos moedig de aanval, maar moest dit bekopen met aanharken tot de top. Vandenbroucke wist de overige aanvallen lang af te slaan, maar Garzelli slaagde er dan toch in om weg te komen. Op de top van de Vecquée bedroeg het gat al een halve minuut en soepel opschakelend leek de GdA-winnaar van de 2010 op weg naar zijn tweede eindzege. Het routeboek gaf duidelijk aan dat er vanaf die top nog drie kilometer te rijden was naar Desnié, dus wat kon er nog misgaan?

Veel, héél veel, zo bleek al snel. Bij het eerste de beste gele bordje smeet Garzelli zijn fiets in de berm en startte de klok. Tot zijn grote verbazing sprintte de achtervolgers helemaal niet om de resterende bonificaties en reden ze bovendien keihard door…  De bittere waarheid drong langzaam tot Garzelli door, het zou toch niet echt…?
Jawel hoor, in de beste traditie van AntiClimax had hij weer eens geen idee van het parcours gehad en te vroeg in de remmen geknepen. Met ruime voorsprong kon Vandenbroucke daardoor eenvoudig de kers op de taart zetten door met een tweede etappezege de eindoverwinning in de Giro des Ardennes veilig te stellen.

Truien 2017



 Marco Sagan (ACL)
 Nicolas Jalabert (ACL)
 Óscar Pereiro Saus (SDi)
 Marco Sagan (ACL)
 AntiClimax 2.0

Wat doet de concurrentie?

De Fooienpot

Back to Top